In dit artikel analyseren we de situatie met betrekking tot NATA-boetes en wat er gedaan kan worden om luchtvaartmaatschappijen en aanbieders van grondafhandelingsdiensten te helpen hun financiële lasten te verlichten.

Alle luchtvaartmaatschappijen die te maken hebben met niet-ontvankelijke passagiers (INAD)

Onacceptabele passagiers (beter bekend als INAD's) vormen een aanzienlijke en kostbare uitdaging voor luchtvaartmaatschappijen, luchthavens en grondafhandelingsdiensten. Hoewel deze gevallen minder dan 1% van de passagiers uitmaken, kunnen ze een onevenredige financiële en operationele last vormen voor luchtvaartmaatschappijen.

Statistieken en financiële impact van boetes opgelegd door het National Institute of Drug Abuse (NIDA)

Volgens gegevens uit de sector, die over het algemeen overeenkomen met de richtlijnen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) , bedraagt de gemiddelde boete die ICE oplegt ongeveer 3.500 US dollarper passagier. Deze boetes komen voort uit nationale immigratievoorschriften, die luchtvaartmaatschappijen vaak verantwoordelijk houden voor het vervoer van passagiers aan wie de toegang is geweigerd.

Andere bronnen, waaronder IATA en SITA, geven aan dat de boetes in veel landen variëren van $1.000 tot $2.500, maar in sommige extreme gevallen kunnen ze oplopen tot $10.000 per INAD-incident.

Naast boetes moeten luchtvaartmaatschappijen een hele reeks aanverwante kosten betalen - zoals accommodatie, vervoer, detentie, veiligheidsescorte en zelfs vertaal- en medische diensten. Deze indirecte kosten kunnen snel oplopen als een reiziger meerdere dagen wordt vastgehouden of complexere zorg of juridische procedures nodig heeft.

Sommige bronnen schatten dat slechts 0,1% van de luchtvaartpassagiers in de INAD-categorie valt, d.w.z. ongeveer 5.000.000 passagiers per jaar, en zelfs met dit percentage kan worden aangenomen dat de luchtvaartsector minstens 50 miljoen US dollar zal moeten betalen voor deze overtredingen.

De interrupt uitvoeren

Naast de boetes verstoort ICE ook de normale bedrijfsvoering. Het omgaan met geweigerde reizigers kan de responstijden vertragen, afspraken verschuiven en het beschikbare personeel en de middelen om betalende reizigers te bedienen beperken. Als begeleiding of verlengde detentie wordt gevraagd, moeten luchtvaartmaatschappijen dit op eigen kosten faciliteren, waardoor de operationele last nog groter wordt.

Rol en aanbevelingen van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie

De ICAO-bijlage9 ("Facilitation") bevat normen en aanbevolen praktijken voor de repatriëring van niet-ontvankelijke personen, inclusief het delen van de kosten en richtlijnen voor de behandeling van dergelijke passagiers. In haar best practice over Interactive Advance Passenger Information (iAPI) moedigt ICAO landen ook aan om "aan/uit" antwoorden te geven voor vertrek van de vlucht om luchtvaartmaatschappijen te helpen voorkomen dat ze passagiers vervoeren aan wie de toegang kan worden geweigerd.

De Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) heeft ook bevestigd, als onderdeel van het werk van haar werkgroep, dat wanneer een passagier ontoelaatbaar wordt geacht, de financiële gevolgen voor luchtvaartmaatschappijen "aanzienlijk" zijn , inclusief boetes, detentiekosten, zorg en deportatie.

Hoe de luchtvaartmaatschappijen reageren

Pre-board screening: systeem voor het controleren van visa, paspoorten en immigratierisico's voordat je aan boord van een vliegtuig gaat.

Invoering van technologie: integratie van de iAPI-specificatie, digitale reisdocumenten en geautomatiseerde tools voor documentvalidatie om risico's te minimaliseren.

Personeel opleiden: agenten aan de gate en grondpersoneel uitrusten om gevaarlijke omstandigheden op te sporen en potentiële gevallen van INAD te melden.

Samenwerking met de relevante autoriteiten: Samenwerking met de immigratiedienst om de nauwkeurigheid en snelheid van het validatieproces van documenten te verbeteren.

In dit opzicht kunnen technologische oplossingen zoals TravelDoc, een innovatief platform dat luchtvaartmaatschappijen en reisagenten helpt bij het beheren van de complexiteit van reisdocumenten en toegangsvereisten voor reizigers, een belangrijke rol spelen. travelDoc vermindert de kans dat reizigers aan de grens worden geweigerd door realtime updates te geven over visa, paspoorten en andere toegangsvereisten voor verschillende landen.

Het platform biedt ook geautomatiseerde screeningmogelijkheden die passagiers markeren die mogelijk niet voldoen aan de toegangsvereisten, zodat luchtvaartmaatschappijen corrigerende maatregelen kunnen nemen voordat ze aan boord gaan. Met TravelDoc kunnen luchtvaartmaatschappijen de niet-naleving van de toelatingseisen op luchthavens aanzienlijk terugdringen, waardoor de kosten voor het repatriëren van passagiers en het beheer van vertragingen dalen. Bovendien helpt TravelDoc luchtvaartmaatschappijen boetes te voorkomen voor het niet voldoen aan de documentatievereisten vóór het instappen.

Hoewel internationale reizen onvermijdelijk zijn, kan een proactieve en goed geïnformeerde aanpak de financiële en operationele impact aanzienlijk beperken. Door tools zoals TravelDoc te gebruiken, kunnen luchtvaartmaatschappijen hun winstgevendheid beschermen en de algehele reizigerservaring verbeteren.

Belangrijkste conclusies en implicaties

Er blijft onzekerheid: het werkelijke wereldwijde gebruik (en de kosten) van NSAID's worden mogelijk nog steeds onderschat en de ICAO heeft zelf gewezen op hiaten in de gegevens.

De kosten blijven hoog: zelfs met meer automatisering en pre-screeningmaatregelen vormen INAD boetes, in combinatie met operationele kosten, nog steeds een aanzienlijk financieel risico voor luchtvaartmaatschappijen.

De oplossing is in ontwikkeling: ICAO/IATA geloven dat de beste manier om dit te bereiken het gebruik van tools zoals de iAPI is om het delen van gegevens te verbeteren en meer gestandaardiseerd beleid tussen landen te ontwikkelen.

Kansen voor luchtvaartmaatschappijen: Door geavanceerde validatieprocedures in te voeren en nauwe samenwerking met nationale autoriteiten aan te moedigen, kunnen luchtvaartmaatschappijen het risico dat documenten niet gevalideerd worden aanzienlijk verkleinen. Het gebruik van scantechnologie voor het vastleggen van reisdocumenten op luchthavens, waar toegestaan door de GDPR, kan ook helpen bij het minimaliseren van boetes wanneer documenten tijdens de reis worden vernietigd door zogenaamde "document hunters".